TARCZA FINANSOWA PFR DLA MIKROFIRM

W związku ze zwalczaniem skutków epidemii COVID-19 w Polsce w ramach rządowej Tarczy Antykryzysowej przygotowano program dotyczący wsparcia finansowego Polskiego Funduszu Rozwoju S.A. dla mikro, małych i średnich przedsiębiorstw. Od 29 kwietnia 2020 r. ruszył nabór wniosków o wsparcie finansowe.

UWAGA! W związku z obszernością omawianego tematu, niniejszy wpis dotyczy wyłącznie mikroprzedsiębiorców – informację dotyczącą małych i średnich przedsiębiorstw znajdziecie w kolejnym wpisie (klik).

CO TO JEST TARCZA FINANSOWA PFR?

Jest to program rządowym wprowadzany na podstawie Ustawy o SIR w celu wsparcia mikro, małych i średnich przedsiębiorstw, które ucierpiały na skutek pandemii wirusa SARS-CoV-2, wywołującego chorobę COVID-19. Program zakłada, że podstawowym instrumentem wsparcia finansowego przedsiębiorstw będą subwencje finansowe, z których większa część (do 75% finansowania) będzie bezzwrotna po spełnieniu warunków określonych w Programie.

Realizacja Programu została powierzona Polskiemu Funduszowi Rozwoju S.A. (PFR), który będzie dysponentem środków dystrybuowanych w ramach Programu, a także będzie podejmował decyzje o wypłacie środków. Finansowanie będzie przyznawane na podstawie wniosku o udzielenie wsparcia składanego poprzez system bankowości elektronicznej banków, które zdecydowały się współpracować z PFR przy realizacji Programu.

 KTO MOŻE UBIEGAĆ SIĘ O WSPARCIE FINANSOWE?

O wsparcie w ramach Programu może ubiegać się każdy podmiot, który spełnił jednocześnie następujące warunki:

1. jest przedsiębiorcą, tj. osobą fizyczną, prawną lub jednostką organizacyjną niebędącą osobą prawną, której przyznano zdolność prawną, wykonującą działalność gospodarczą, bądź wspólnikiem spółki cywilnej w zakresie wykonywanej przez niego działalności gospodarczej, który:
  •  zatrudnia co najmniej 1 pracownika oraz nie więcej niż 9 pracowników
  • jego roczny obrót nie przekracza kwoty 2 mln EUR

JAK USTALIĆ LICZBĘ PRACOWNIKÓW?

Spełnienie kryteriów Mikrofirmy ustalane jest w oparciu o liczbę pracowników na dzień 31 grudnia 2019 r. Pracownikami są osoby związane z przedsiębiorcą stosunkiem pracy w przeliczeniu na pełne etaty, nie uwzględniając pracowników przebywających na urlopach macierzyńskich, urlopach na warunkach urlopu macierzyńskiego, urlopach ojcowskich, urlopach rodzicielskich i urlopach wychowawczych, a także zatrudnionych w celu przygotowania zawodowego.

UWAGA! Sposób ustalania stanu zatrudnienia różni się w zależności od tego, czy ustalany jest na potrzeby: uznania przedsiębiorcy za Mikrofirmę (jak wyżej) albo ustalenia kwoty subwencji i badania przesłanek do umorzenia subwencji (o czym niżej). W tym przypadku nie uwzględniamy więc osób zatrudnionych na niepełny etat lub pracujących na podstawie umów cywilnoprawnych.

2. odnotowuje spadek obrotów gospodarczych (przychodów ze sprzedaży) o co najmniej 25% w dowolnym miesiącu po 1 lutego 2020 r. w porównaniu do poprzedniego miesiąca lub analogicznego miesiąca ubiegłego roku w związku zakłóceniami w funkcjonowaniu gospodarki na skutek COVID-19.
3. na dzień składania wniosku prowadzi działalność gospodarczą, nie otworzył likwidacji na podstawie KSH oraz na dzień złożenia wniosku nie zostało wobec niego otwarte postępowanie upadłościowe na podstawie Ustawy Prawo upadłościowe albo postępowanie restrukturyzacyjne na podstawie Ustawy Prawo restrukturyzacyjne.

UWAGA! Do otwarcia postępowania likwidacyjnego dochodzi z chwilą podjęcia przez wspólników, zgromadzenie wspólników, walne zgromadzenie decyzji (uchwały) w przedmiocie rozwiązania spółki i otwarcia likwidacji. Natomiast przez otwarcie postępowania restrukturyzacyjnego/upadłościowego rozumie się chwilę wydania przez sąd postanowienia o otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego, postanowienia o zatwierdzeniu układu lub postanowienia o ogłoszeniu upadłości.

4. jest przedsiębiorcą, który:
  • posiada rezydencję podatkową na terenie Europejskiego Obszaru Gospodarczego,
  • jest zarejestrowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (działalność gospodarcza Beneficjenta została zarejestrowana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w Krajowym Rejestrze Sądowym albo Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej) oraz
  •  którego główny beneficjent rzeczywisty (tj. beneficjent rzeczywisty w rozumieniu art. 2 ust. 2 pkt 1 Ustawy AML wywierający największy decydujący wpływ na czynności lub działania podejmowane przez Beneficjenta spośród innych beneficjentów rzeczywistych) nie posiada rezydencji podatkowej w tzw. rajach podatkowych (tj. jurysdykcjach niechętnych współpracy w celach podatkowych w rozumieniu Konkluzji Rady ws. Rajów Podatkowych).

UWAGA! Przez rezydencję podatkową należy rozumieć posiadanie statusu rezydenta dla celów podatkowych, zgodnie z prawem właściwym dla co najmniej jednego państwa Europejskiego Obszaru Gospodarczego. W przypadku Polski – przez rezydencję podatkową na terytorium Polski należy rozumieć zasadniczo:

  • w przypadku osoby fizycznej – posiadanie na terytorium Polski centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub przebywanie na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku podatkowym,
  •  w przypadku podatnika podatku dochodowego od osób prawnych – posiadanie siedziby lub faktycznego zarządu na terytorium Polski – o ile odpowiednia umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, której stroną jest Polska, nie stanowi inaczej.
5. prowadził działalność na dzień 31 grudnia 2019 r.;
6. który na dzień 31 grudnia 2019 r. lub na dzień złożenia wniosku nie zalegał z płatnościami podatków i składek na ubezpieczenia społeczne;

JAK USTALIĆ, CZY SPEŁNIASZ WARUNEK NIEZALEGANIA Z PŁATNOŚCIAMI?

  1. Firma nie zalega na dzień 31 grudnia 2019 r. i nie zalega na dzień złożenia wniosku ->Beneficjent spełnia warunek niezalegania
  2. Firma zalega na dzień 31 grudnia 2019 r., a nie zalega na dzień złożenia wniosku ->Beneficjent spełnia warunek niezalegania
  3. Firma nie zalega na dzień 31 grudnia 2019 r., a zalega na dzień złożenia wniosku ->Beneficjent spełnia warunek niezalegania
  4. Firma zalega na dzień 31 grudnia 2019 r. oraz zalega na dzień złożenia wniosku ->Beneficjent nie spełnia warunku niezalegania
7. nie prowadzi działalności w zakresie:
  • produktów lub usług, które mogą skutkować ograniczaniem bądź naruszaniem wolności indywidualnych lub/oraz praw człowieka;
  •  działalności prowadzonej przez instytucje kredytowe, spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe, firmy inwestycyjne, instytucje pożyczkowe, zakłady ubezpieczeń, zakłady reasekuracji, fundusze emerytalne, fundusze inwestycyjne i inne przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania oraz podmioty zarządzające aktywami, dostawców usług płatniczych oraz inne instytucje finansowe, a także agencje ratingowe; lub
  • obszarów wątpliwych z powodów etyczno-moralnych.

Przedsiębiorcami są też spółdzielnie, stowarzyszenia, fundacje, jeżeli prowadzą działalność gospodarczą.

W JAKIEJ WYSOKOŚCI MOŻNA OTRZYMAĆ SUBWENCJĘ FINANSOWĄ?

W zakresie Mikrofirm program nie przewiduje jednego maksymalnego progu subwencji finansowej, który obowiązywałby dla każdego Beneficjenta. Obliczenia maksymalnej kwoty subwencji dokonuje się w oparciu o liczbę pracowników zatrudnionych przez danego Beneficjenta oraz tzw. kwotę bazową, która jest z kolei zależna od spadku przychodów ze sprzedaży danego Beneficjenta na skutek COVID-19., zgodnie z poniższą tabelą:

Zgodnie z zasadami Programu i na jego potrzeby za pracowników uznaje się zarówno osoby pozostające z Beneficjentem w stosunku pracy i zgłoszone przez Beneficjenta do ubezpieczeń społecznych, jak również współpracujące z Beneficjentem, niezależnie od formy prawnej (w szczególności na podstawie umów cywilnoprawnych), które były zgłoszone przez Beneficjenta do ubezpieczeń społecznych na dzień ustalania stanu zatrudnienia na potrzeby określenia kwoty subwencji finansowej. Przy obliczeniach nie uwzględnia się Beneficjenta.

UWAGA! Na potrzeby ustalenia wysokości subwencji finansowej należy również uwzględniać pracowników zatrudnionych na niepełne etaty. Natomiast w przypadku osób współpracujących z Beneficjentem, niezależnie od formy prawnej (w szczególności na podstawie umów cywilnoprawnych), zgłoszonych do ubezpieczeń społecznych na dzień ustalania stanu zatrudnienia na potrzeby określenia kwoty subwencji finansowej każda osoba współpracująca liczona jest jak jeden etat.

PRZYKŁAD: Beneficjent zatrudnia 4 osoby na podstawie umowy o pracę na pełny etat, 1 osobę na podstawie umowy zlecenia oraz 3 osoby na ½ etatu. Stan zatrudnienia takiego Beneficjenta w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy wynosi 6 i ½ zatrudnionych. W konsekwencji całkowita wartość subwencji dla tego Beneficjenta zostanie obliczona jako iloczyn bazowej kwoty subwencji (w zależności od spadku przychodów ze sprzedaży) oraz liczby 6 i ½.

 NA JAKI DZIEŃ USTALAMY LICZBĘ PRACOWNIKÓW?

Liczbę zatrudnionych (w tym osób współpracujących), która ma znaczenie dla maksymalnej kwoty subwencji, ustala się na koniec miesiąca poprzedzającego miesiąc złożenia wniosku o udzielenie subwencji finansowej, lecz tak określona liczba zatrudnionych (w tym osób współpracujących) nie może być wyższa niż zatrudnienie na dzień 31 grudnia 2019 r. albo na koniec miesiąca odpowiadającego nazwie miesiąca złożenia wniosku w roku poprzednim (według swobodnego wyboru Beneficjenta).

JAK OBLICZYĆ SPADEK OBROTÓW?

Warunkiem otrzymania subwencji finansowej jest spadek obrotów gospodarczych (przychodów ze sprzedaży) u danego Beneficjenta o co najmniej 25% w dowolnym miesiącu po 1 lutego 2020 r. w związku zakłóceniami w funkcjonowaniu gospodarki na skutek COVID-19. Wysokość spadku przychodów wpływa także na wysokość kwoty bazowej stanowiącej podstawę obliczenia maksymalnej kwoty subwencji. Skalę (wysokość) spadku przychodów ze sprzedaży ustala się w porównaniu do poprzedniego miesiąca kalendarzowego lub analogicznego miesiąca kalendarzowego ubiegłego roku. Program przewiduje trzy progi wyjściowe dla wskazania kwoty bazowej. Przykładowo więc możesz porównać marzec 2019 r. z marcem 2020 r. lub luty 2020 r. z marcem 2020 r.

PRZYKŁAD: Beneficjent odnotował przychód w lutym 2020 r. w wysokości 50.000 zł, natomiast w marcu 2020 r. – 25.000 zł. Porównując te dwa miesiące ustalamy spadek obrotów o 50%. Przedsiębiorca w tym czasie zatrudniał 4 pracowników. Znając już te wartości, patrzymy na tabelę wyżej, z której wynika, że w tym przypadku Beneficjent może ubiegać się o subwencję finansową w wysokości do 96.000 zł.

 CZY OTRZYMANE ŚRODKI PIENIĘŻNE TRZEBA BĘDZIE ZWRÓCIĆ?

W każdym przypadku przedsiębiorca będzie zobowiązany do zwrotu otrzymanej kwoty w wysokości 25% uzyskanej subwencji finansowej.

Pozostałe 75% otrzymanej kwoty nie podlega zwrotowi, jeśli Beneficjent utrzyma średnią liczbę pracowników w okresie 12 pełnych miesięcy kalendarzowych w stosunku do stanu zatrudnienia na koniec miesiąca kalendarzowego poprzedzającego datę złożenia wniosku o udzielenie subwencji finansowej, na poziomie 100%.

Jeśli w ciągu tych 12 miesięcy liczba osób zatrudnionych spadnie na poziomie od 0% – 50%, wówczas Beneficjent będzie dodatkowa zobowiązany do zwrotu środków pieniężnych w wysokości proporcjonalnej do skali redukcji zatrudnienia według wzoru:

W przypadku redukcji zatrudnienia przekraczającej 50% liczby pracowników, przedsiębiorca będzie zobowiązany do zwrotu łącznej kwoty w wysokości 75% wartości subwencji.

Powyższe warunki podlegają badaniu na koniec 12 miesiąca kalendarzowego, licząc od pierwszego pełnego miesiąca kalendarzowego po dniu udzielenia subwencji finansowej.

W związku z powyższym łącznie Beneficjent, który utrzymał co najmniej 100% poziomu zatrudnienia, może zachować (brak obowiązku zwrotu) 75% całkowitej wartości subwencji finansowej; w przypadku spadku zatrudnienia o więcej niż 50% brak obowiązku zwrotu subwencji dotyczy 25% jej wartości.

Kwota subwencji finansowej, która podlega zwrotowi, jest spłacana w 24 równych miesięcznych ratach, rozpoczynając od 13 miesiąca kalendarzowego, licząc od pierwszego pełnego miesiąca kalendarzowego po dacie wypłaty subwencji finansowej.

Beneficjent może dokonać wcześniejszej spłaty subwencji finansowej po spełnieniu obowiązków wskazanych w umowie subwencji.

NA CO NALEŻY PRZEZNACZYĆ OTRZYMANE PIENIĄDZE?

Beneficjent będzie uprawniony do wykorzystania otrzymanej subwencji na pokrycie kosztów prowadzonej działalności gospodarczej.

Otrzymana przez Beneficjenta subwencja może zasadniczo stanowić pokrycie m.in. wynagrodzeń Pracowników, kosztów zakupu towarów i materiałów, kosztów usług obcych, bieżących kosztów obsługi finansowania zewnętrznego, kosztów najmu (lub innych umów o podobnym charakterze) nieruchomości wykorzystywanych do prowadzenia działalności gospodarczej, wszelkich należności o charakterze publicznoprawnym, zakupu urządzeń i innych środków trwałych niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej, z wyłączeniem przeznaczenia środków na nabycie (przejęcie) w sposób bezpośredni lub pośredni innego przedsiębiorcy (zakaz akwizycji).

Otrzymana subwencja będzie mogła zostać wykorzystana na przedterminową spłatę kredytów do maksymalnej wysokości 25% wartości subwencji. W żadnym wypadku natomiast subwencja nie będzie mogła zostać wykorzystana w celu dokonania rozliczeń z podmiotami powiązanymi. Obowiązywał będzie całkowity zakaz przeznaczania środków z subwencji finansowej na jakiekolwiek płatności do właściciela oraz do osób lub podmiotów powiązanych z właścicielem przedsiębiorstwa. Ponadto subwencja nie będzie mogła służyć finansowaniu nabycia (przejęcia) w sposób bezpośredni lub pośredni innego przedsiębiorcy (obowiązywał będzie zakaz wykorzystania subwencji w celu akwizycji).

Szczegółowe warunki wsparcia finansowego oraz zobowiązania Beneficjenta określać będzie umowa zawarta przez PFR z Beneficjentem.

Umowa, która zostanie zawarta z Beneficjentem i która stanowić będzie podstawę otrzymania przez niego subwencji, będzie mogła określić inne, dodatkowe warunki rozporządzania otrzymaną subwencją. Ponadto ograniczenia takie mogą wynikać z innych umów, dokumentów i oświadczeń, które wiązać będą Beneficjenta (o czym Beneficjent zostanie poinformowany – co do zasady – przed otrzymaniem subwencji).

W JAKI SPOSÓB NALEŻY ZŁOŻYĆ WNIOSEK O WSPARCIE FINANSOWE?

Wniosek o wsparcie jest składany wyłącznie poprzez system bankowości elektronicznej banku biorącego udział w Programie na udostępnionym tam formularzu.

Wniosek może zostać złożony przez Beneficjenta zgodnie z zasadami reprezentacji bądź też inną osobę, która została należycie umocowana przez Beneficjenta do złożenia wniosku i zawarcia umowy subwencji, np. na podstawie pełnomocnictwa.

Po poprawnym wypełnieniu i podpisaniu wniosku zostanie wygenerowana umowa subwencji finansowej.

UWAGA! Lista banków współpracujących z PFR przy realizacji Programu jest dostępna na stronie internetowej https://pfrsa.pl/tarcza-finansowa-pfr/tarcza-finansowa-pfr-dla-mmsp.html#banki. Sprawdź, czy Twój bank przyjmuje wnioski o wsparcie finansowe, jeśli nie, możesz rozważyć założenie konta firmowego w banku realizującym ten projekt.

 CZY MOŻNA SIĘ ODWOŁAĆ OD NEGATYWNEJ DECYZJI?

W przypadku otrzymania decyzji o przyznaniu wsparcia w niższej kwocie niż wnioskowana Beneficjent będzie mógł złożyć odwołanie celu uzyskania pełnej kwoty wnioskowanego wsparcia, po wcześniejszym wyjaśnieniu zastrzeżeń wskazanych w informacji o powodach obniżenia kwoty wsparcia. Beneficjent ma możliwość złożenia nie więcej niż dwóch odwołań, przy czym pierwsze odwołanie może zostać złożone nie wcześniej niż 11 maja 2020 r.

W przypadku otrzymania negatywnej decyzji Beneficjent może złożyć nowy wniosek.

 

Jeśli potrzebujesz pomocy lub chcesz uzyskać więcej informacji, zapraszam do kontaktu z kancelarią -> formularz -> dane kontaktowe

Jeśli jesteś zainteresowany innymi artykułami i chcesz być na bieżąco ze wszystkimi ciekawostkami prawniczymi, zapraszam do polubienia i obserwowania mojej strony na facebooku -> Kancelaria Adwokacka Magdalena Tybor.

Źródło: http://www.pfr.pl/tarcza

Przeczytaj również:

Tarcza Finansowa 2.0 – najważniejsze informacje

Skorzystałeś z Tarczy Finansowej PFR? Pamiętaj o dostarczeniu dokumentów do 31.12.2020 r.!

Tarcza Finansowa 2.0 – kto otrzyma pomoc?

TARCZA FINANSOWA PFR DLA MAŁYCH I ŚREDNICH PRZEDSIĘBIORSTW